Krzysztof Kaluta

W swojej pracy psychoterapeutycznej łączę podejścia psychodynamiczne i psychoanalityczne oraz egzystencjalne z najnowszymi odkryciami i badaniami z zakresu neurobiologii mózgu i neurofizjologii układu nerwowego. Bardzo ważną częścią mojego podejścia do pracy psychoterapeutycznej jest budowanie relacji z pacjentem opartej na zaufaniu, empatii, na uważności (mindfulness) i głębokim współczuciu (compassion). Uważam, że bardzo istotnym aspektem terapii jest relacja terapeutyczna, uwzględnianie tego, co pojawia się w tej relacji pomiędzy terapeutą a pacjentem. Równie istotne jest to, co dzieje się nie tylko w głowie, ale także w ciele i w organizmie pacjenta. Z reguły pracuję z pacjentem długoterminowo, ale rozumiem, że czasami niektóre osoby potrzebują krótszej interwencji, pomocy, czy wsparcia i wtedy pracuję także krótkoterminowo lub konsultacyjnie. Staram się raczej podążać za pacjentem niż przed nim, szanując jego rytm, tempo, jego gotowość i możliwości do pomieszczania procesu terapii. Uważam, że stwierdzenie „mniej znaczy więcej” jest bardzo istotne w procesie terapii, co oznacza brak wywierania presji, czy przyspieszania procesu terapii na siłę, zwłaszcza w pracy z traumą. Ponadto uważam, że rolą psychoterapeuty jest raczej stawianie hipotez i weryfikowanie ich razem z pacjentem, a często przez samego pacjenta, niż forsowanie moich wizji czy koncepcji.

Jestem psychologiem, szkolenie psychoterapeutyczne odbywam w Instytucie Studiów Psychoanalitycznych im. Hanny Segal. Ukończyłem: studia podyplomowe w zakresie psychotraumatologii i pracy z traumą (Fundacja Pomorskie Centrum Psychotraumatologii), szkolenie w podejściu psychologii zorientowanej na proces Arnolda Mindella (stypendysta Institute for Process Work w Zurychu), studium z psychoterapii Gestalt (Kraków, Jacek Pierzchała), szkolenie z analizy transakcyjnej (Polskie Towarzystwo Analizy Transakcyjnej przy UAM w Poznaniu), warsztaty terapeutyczne w Laboratorium Psychoedukacji (Wojciech Eichelberger, Jacek Santorski).

W trakcie pierwszego spotkania z pacjentem staram się dowiedzieć, jak najwięcej o sytuacji pacjenta, o motywach, które powodują, że pacjent/ka postanowił/ła zgłosić się po pomoc. Próbuje pozyskać jak najwięcej informacji pomocnych w zdefiniowaniu obszarów do pracy terapeutycznej, również a może przede wszystkim, czy jest to w zakresie moich kompetencji. Ponadto informuje pacjenta o moim sposobie pracy, regułach, ramach w których będziemy się poruszać w trakcie naszych spotkań w procesie terapeutycznym.